آيه است معنى ندارد زيرا كه عمل باقى نميماند پس بايد جزاء و ثواب عمل مراد باشد يعنى انسان هر عمل خير يا شريكه در اين عالم از وى سر زند در روز رستاخيز به نتيجه آن از ثواب يا عذاب خواهد رسيد . لكن تمام دانشمندان متفقا گويند بايستى كلام را به ظاهر آن گذاشت تا وقتى كه بشود حمل به ظاهر نمود و در اينجا چه مانعى دارد كه گفته شود خود اعمال در قيامت بروز و ظهور مينمايد زيرا كه يكى از نامهاى قيامت يوم الجمع است يَوْمَ يَجْمَعُكُمْ لِيَوْمِ الْجَمْعِ سوره تغابن آيه 9 ، و شايد اينكه قيامت را عالم جمع ناميده براى اين است كه آنچه در تمام عوالم ما دون تحقق پذيرفته منطوى در عالم قيامت است زيرا اين قاعده مسلم است كه هر ما دونى منطوى در ما فوق خود مىباشد و عالم قيامت از حيث رتبه و مقام فوق عالم دنيا و عالم برزخ مىباشد و روى اين قاعده آنچه در اين عالم يافت مىشود در آن عالم آخرت پديدار است و اخبار بسيارى نيز شاهد بر آن است . در روايتى از انس بن مالك است كه حضرت امير المؤمنين عليه السلام بعد از رحلت حضرت فاطمه ( س ) چند فرد شعر مرثيه‌خوانى نمود پس از آن بقبرستان رفت و گفت « السلام عليكم يا اهل القبور » اموال شما را قسمت كردند و خانه‌هاى شما را مسكن گردانيدند و زنهاى شما شوهر كردند اينها اخبارى است كه نزد ماست نزد شما چه خبر است هاتفى صدا داد از دنيا گرفتيم آنچه خورديم و يافتيم آنچه از پيش فرستاديم و آنچه گذاشتيم زيان برديم . و روايت از پيغمبر اكرم صلى اللَّه عليه و آله و سلّم است « كه تو از مالت منتفع نميگردى مگر آنچه را كه خوردى و مصرف كردى و پوشيدى و كهنه گردانيدى يا بدادى و گذشتى . و در حديث ديگر شبى حضرت رسول صلى اللَّه عليه و آله و سلّم در منزل عايشه گوسفندى ذبح نمود و به فقراى مدينه ميداد چون شب شد حضرتش از عايشه سؤال نمود از آن گوسفند چه مانده گفت هيچ نمانده مگر گردنش فرمود بگو همه مانده مگر گردنش و آن اشاره بكلام الهى است ما عِنْدَكُمْ يَنْفَدُ وَ ما عِنْدَ اللَّهِ باقٍ « 1 » .

--> ( 1 ) آنچه نزد شما است فانى و ناپايدار است و آنچه نزد خداست ثابت و باقى است